Niemcy, Skandynawia i pozostałe kraje Bałtyckie inwestują w Ro-Ro. Polska nie, czas to zmienić.

W sierpniu 2024 roku port Göteborg otwierzył terminal Arendal 2, największą inwestycję terminalową w swojej historii od czterech dekad.

🔗Port w Göteborgu odsłania największą od 40 lat inwestycję terminalową – Highways Today

Polska ma cztery pełnomorskie porty. Pracowite, duże, strategiczne, lecz żaden z nich nie jest tym, czym jest Arendal 2 w Göteborgu: wyspecjalizowanym terminalem Ro-Ro zdolnym do obsługi ruchu przemysłowego na skalę zachodnioeuropejską, z dedykowaną infrastrukturą nabrzeżową, autonomiczną bramą kolejową i rezerwacją przepustowości dla operacji wojskowych.

To nie jest kwestia ambicji. To kwestia architektury systemu.

Rynek, który rośnie bez nas!

Dane branżowe Mordor Intelligence – Globalny Rynek frachtu Ro-Ro są jednoznaczne. Globalny rynek frachtu Ro-Ro wyceniany jest na 35,2 mld USD w 2025 roku i według prognoz osiągnie 46,8 mld USD do 2030 roku przy rocznym wzroście blisko 6% (CAGR).

Region Morza Bałtyckiego odnotował w ostatnim roku 12-procentowy wzrost przeładunków pojazdów drogą promową. Skandynawia odpowiada za ponad 40% europejskich operacji Ro-Ro promowych. Europa przetransportowała w 2023 roku ponad 6,2 miliona CEU przez terminale tego segmentu.

W tym czasie nasi bezpośredni sąsiedzi i konkurenci nie czekali.

Co robią inni?

Kłajpeda zanotowała w 2024 roku wzrost przeładunków Ro-Ro o 16% rok do roku, aż 852 000 ton, drugi najlepszy wynik w historii portu. Jednocześnie litewski port zwiększył swój udział w rynku bałtyckim z 36% do 39%. To ładunki, które przy innej polityce infrastrukturalnej mogłyby przechodzić przez polskie nabrzeże.

Finnlines, fiński operator Ro-Ro, analizował jeszcze w 2024 roku kolejny program inwestycyjny o wartości 400–500 mln EUR na trasie Helsinki–Niemcy. Jednocześnie uruchomił nową linię Malmö–Świnoujście — co dowodzi, że Polska jest postrzegana jako rynek docelowy, nie jako węzeł logistyczny.

Niemiecki Wallenius Wilhelmsen, globalny lider segmentu Ro-Ro, podpisał 12-letnią koncesję na największy terminal samochodowy w Skandynawii w Göteborgu, zobowiązując się do inwestycji na poziomie 6 mln EUR.

Port Kokkola (Finlandia, trzeci co do wielkości port krajowy) przystępuje do budowy nowego nabrzeża Ro-Ro. Projekt startuje w 2025 r., szacowany koszt to ok. 150 mln SEK.

Dodaj nagłówek (opcjonalne)

Port Skellefteå (Szwecja) zaplanował nowe 350-metrowe nabrzeże Ro-Ro na rok 2030, równolegle budując terminal kolejowy jako węzeł przeładunkowy dla linii Norrbotnia.

Strukturalna luka, nie chwilowy niedobór

Analiza korytarza Karlskrona–Helsinki przeprowadzona przez zespół PortHaller.pl na danych zweryfikowanych ze źródeł pierwotnych (marzec 2025) pokazuje, że na całym tym korytarzu nie istnieje terminal Ro-Ro z rezerwą przepustowości i zanurzeniem powyżej 12 metrów. Port Helsinki Vuosaari osiągnął fizyczną granicę rozbudowy: to sztuczny półwysep, bez możliwości ekspansji przy obecnych wolumenach powyżej 11,5 mln ton rocznie.

Polska z 15% udziałem intermodalu w kolejowych przewozach towarowych pozostaje wyraźnie poniżej średniej UE (~20%) i daleko za liderami: Włochami (43%) i Szwajcarią (38%).

Luka jest szczególnie dotkliwa w segmencie naczep: zaledwie 2,6% jednostek intermodalnych w Polsce to naczepy, podczas gdy w Europie Zachodniej standard wynosi 20–30%.

Eurostat 2024 wskazuje: Polska −8,9% w ruchu portowym, Litwa +6,1%.

Ta ostatnia cyfra to w dużej mierze ładunki polskich eksporterów obsługiwane przez Kłajpedę.

Port Haller to odpowiedź na udokumentowaną lukę:

Lokalizacja Lubiatowo-Kopalino w gminie Choczewo dysponuje 300 hektarami terenów przemysłowych już objętych planem zagospodarowania przestrzennego, dostępem do głębokości 12,5 metra oraz nową infrastrukturą drogowo-kolejową budowaną równolegle z elektrownią jądrową, za ponad 4 miliardy złotych ze środków publicznych.

Port Haller to wyspecjalizowany terminal Ro-Ro i dual-use : cywilny i wojskowy, wypełniający przestrzeń rynkową, którą systematycznie zajmują Kłajpeda, Göteborg i Helsinki.

Rynek Ro-Ro na Bałtyku rośnie. Infrastruktura w Lubiatowie powstaje niezależnie od decyzji o porcie.

Czy Polska zdąży odpowiedzieć, zanim ta przestrzeń zostanie trwale zajęta przez konkurencję?

Opracował: Juliusz Grabowski – Analityk Rynków Kapitałowych | Analizy & Strategie